Bijzondere vormen van voortgang (tenenlopers en billenschuivers)

Bijzondere vormen van voortgang: wat is het? 

Sommige kinderen ontwikkelen zich motorisch op een andere manier dan gebruikelijk. In plaats van kruipen of lopen op de voeten, verplaatsen zij zich bijvoorbeeld door te billenschuiven of lopen zij veel op de tenen. Dit worden bijzondere vormen van voortbewegen genoemd. Deze varianten kunnen onderdeel zijn van een normale ontwikkeling, maar soms blijven ze langer bestaan of beïnvloeden ze het verdere motorische functioneren. 

Aanpak fysio-specialist bij tenenlopers en billenschuivers

Maak een afspraak om je klachten door één van onze fysiotherapeuten te laten beoordelen.

Billenschuivers: 

We zien dat billenschuivers vaker bij meisjes voorkomt dan bij jongens. Er kunnen verschillende redenen zijn waarom kinderen gaan billenschuiven.  

• Soms speelt de omgeving een rol. Een gladde ondergrond kan het moeilijker maken om te kruipen, waardoor een kind een alternatieve manier van voortbewegen ontwikkelt. 

• Daarnaast kunnen kind gebonden factoren meespelen:

  • Erfelijkheid 

  • Hoger temperament 

  • Hypermobiliteit  

  • Voorkeur voor symmetrisch bewegen  

In de meeste gevallen is billenschuiven een variatie binnen de normale motorische ontwikkeling. Toch kunnen er in sommige situaties onderliggende factoren meespelen, zoals neurologische problematiek, orgaanproblematiek of zintuiglijke stoornissen. Daarom is het belangrijk om de ontwikkeling goed te volgen, zeker wanneer er sprake is van een achterstand in de motorische ontwikkeling. 

Symptomen:

Kinderen die billenschuiven verplaatsen zich zittend op hun billen. Dit kan op verschillende manieren gebeuren: soms bewegen beide benen tegelijk, en soms worden de benen afwisselend gebruikt. 

We zien regelmatig dat kinderen die zich op deze manier voortbewegen later starten met lopen (16-24 maanden). Hoe eerder een kindje start met billenschuiven, hoe eerder het kindje gaat lopen. 

Tenenlopers: 

Tenenlopers komen vaker bij jongens dan meisjes. Kan behoren tot een normale fase in vroege ontwikkeling, maar ook een vorm van onderliggende diagnostiek. Erfelijkheid speelt vaak een rol: regelmatig geeft een ouder aan zelf ook op de tenen te hebben gelopen als kind. 

Symptomen: 

• Op de tenen lopen 

• Veelvuldig vallen en struikelen  

• Verminderde mobiliteit in de enkels 

• Vermoeidheid in de benen  

• Overgevoeligheid van de voeten  

Literatuur